Deniz

1 Şubat 2010 Pazartesi

İs hayati başladı




Farklı bir yasama başlangıç yaptık oglumla . O evde Zekiye ablası ile oturacak , anne ise gidecek artık . İlk gunümüz zor oldu . Ee deniz alışkın hep annesi ile hazirlanip evden çıkmaya , anneyi bırakmadı kapıda biraz ağladı . Annesi tutmasa kendisini ondan daha çok aglayacakti. Hatta su satırları yazarken (yeni is yerinde patronun gelmesini beklerken ) de ağlayacaktı ama makyajı bozulmasın diye tuttu yine kendini :)
Hayat böyle oglum önce sen tabiki ama yarın birgun sende beni bırakıp okula başlayacaktın yine ayrılacaktık . Senin için bizim için ve benim için şimdi seni bırakıp ise gitmek zorundayim . Sadece 10 saat sonra yaninda olacağım. ANNE SOZU !
Posted using BlogPress from sevil's iPhone

9 yorum:

Tarkanın Annesi dedi ki...

Senden önce şimdi ben ağladım biliyormusun. Çalışmak gerçekten çok zor iyiki bu gözyaşları var yoksa o içinde biriken acı ne yakardı seni. Bende içimdekileri bazen ağlayarak atıyorum oğluma özlemimi onun resimlerine satlerce bakarak yeniyorum. Ama sırf onların gelecekleri için tüm bu fedakarlıklar. Umarım bakıcı çok iyidir ve Deniz'de annesinin yokluğunu bu sayede farketmez.Herşey güzel olsun umuduyla başarılar ilk iş gününde

Elif dedi ki...

Hayırlı olsun Sevilcim, umarım çabuk alışırsınız....

Anya dedi ki...

Hersey cok guzel olacak, emin olsun!
Basarılar dilerim yeni isinde!

kirazsevdasi dedi ki...

hayirli olsun sevilcim

KUZEY TAN dedi ki...

Yeni işin hayırlı olsun. Mutluluklar huzur diliyorum.
Ayrılık zor. Umarım ilk gün güzel geçmiştir her ikiniz içinde.
Kolay gelsin

sevil dedi ki...

Hepinize çok teşekkür ederim umarım. Hayırlı olur umarım denizden 12 saat ayrı kalmama deger :( su saat oldu denize douamadim uyutamadim henüz ayrilamadim kendisinden :)

kalbim egede kaldı dedi ki...

Yeni işin hayırlı olsun canım benide bu yazınla duygulandırdın valla zaten duygusal bir dönemdeyim
birazda iyi tarafından düşün ona daha iyi gelecek vadedeceksin hem çalışan annelerin çocukları daha sosyal daha kendi ayakları üzerinde durmasını öğreniyolar yani
ana kuzususu olmuyolar hayatın gerçekelrini küçük yaşta anlıyolar
keşke hayat bizim annemizin sıcacık eteklerine sarıldığımız günlerde kalsaydı hep ama malesef elbet ayrılık bizi buluyor....
iyi düşün mutlu ol....
sizi öpüyorum....

Gül dedi ki...

yeni isin hayırlı olsun canım. insallah Zekiye hanım icinize sindigi gibi bakar sevilin deniz kuzusuna. o mutluysa siz de mutlu olacaksıniz.. evden birbirinize gulumseyerek, bay bay yaparak ayrılın. eve geldiginiz zaman da mutlu gorunun ona. istemediginiz bir sey yaptiginizi dusunmesin.. sadece aklımda kalanlar ve ise yarayanlar.. daha fazlası icin: Anne İş'te diye bir kitap var, onerebilirim. insanın icini rahatlatıyor..
sevgiler,

Betül dedi ki...

Sevilcim başarılar yeni işinde..Umarım alışmak kolay olur.
Sevgiler..

Deniz babasınamı benziyor?